Eerste wolf in Nederland

Tegenwoordig heeft bijna iedereen een wolf (of vos) in de achtertuin, maar in 2013 was het nog heel bijzonder. Daar was ineens de 'wolf van Luttelgeest', de eerste wolf in Nederland in 150 jaar. De onderzoekers van Naturalis konden op heel veel belangstelling in de media rekenen.

Bovenstaande leuke en artistieke foto stond in de Volkskrant van 9 juli 2013. Tot mijn grote verrassing sta ik er ook op, met mijn mobieltje maak ik een foto van die rode bak. Waarschijnlijk deze, links en rechts de broek en schoenen van de onderzoekers.

Ik weet nog dat ineens iedereen zo'n witte jas droeg, net uit de kast. Je kunt de vouwen nog zien. De onderzoeker rechts op de foto heb ik verder nooit bij Naturalis gesignaleerd, niet voor en niet na dit persmoment. Waar kwam die ineens vandaan? Het zal iets met rangorde te maken hebben gehad. De enige echte preparateur was natuurlijk Bas Perdijk.

Mijn blogpost uit 2013 vind je HIER.

Eclipse

Eclipse first and the rest nowhere.

Eclipse (1764-1789) is waarschijnlijk het meest legendarische renpaard aller tijden, zo belangrijk zelfs dat zijn skelet bewaard is gebleven. Dat staat normaal in het Royal Veterinary College in Londen, maar nu kun je het op de George Stubbs expositie in het Mauritshuis gaan zien.

De Engelse volbloed Eclipse werd geboren tijdens de zonsverduistering van 1 april 1764. Zijn rencarrière is onovertroffen, tegenstanders wilden het uiteindelijk niet meer tegen hem opnemen. Later werd Eclipse ook nog eens een fameuze fokhengst. Hij kreeg 930 nakomelingen, waarvan een derde ook weer succesvol was als renpaard. Maar liefst 95 procent van de moderne volbloeden stammen direct van hem af. Twee keer een zeer succesvolle loopbaan dus, iets wat je van zijn tijdgenoot Whistlejacket bepaald niet kunt zeggen. Maar die was dan weer ontzettend mooi en werd beroemd door het schilderij van Stubbs. Op deze tentoonstelling hangt ook een portret van Eclipse, Stubbs heeft er minstens vier gemaakt.

Eclipse door George Stubbs, 1769.

Na zijn dood werd het lichaam van Eclipse anatomisch ontleed. De hengst bleek een uitzonderlijk groot hart te hebben. Dat was de verklaring van zijn indrukwekkende prestaties op de renbaan, dacht men. Maar waarschijnlijk was Eclipse vooral zo snel dankzij zijn kleine, goedgeproportioneerde lichaam.

Op de achtergrond Whistlejacket.

Otter

Deze foto's van de preparatie van een otter in Naturalis had ik nog op de plank liggen. Ze zijn van januari 2016, maar ik heb ze destijds niet op mijn blog geplaatst omdat ik ze toen "te bloederig" vond. Bij nader inzien kunnen ze best, ik heb ooit wel bloederiger foto's geplaatst, en kijk anders maar eens in de etalage van de Keurslager.

Ik weet niet meer precies hoe deze otter op de tafel van Bas beland is, ik meen dat het een verkeersslachtoffer was. Extra tragisch omdat de otter nog redelijk zeldzaam is in Nederland. In de jaren tachtig was hij zelfs helemaal uitgestorven, maar sinds 2011 wordt hij weer waargenomen in Nederland, o.a. op de Veluwe en in Flevoland.

Ik mis de prepareersessies van vooral Bas Perdijk en Duncan Reeder enorm.
Het is alweer september en dat betekent dat Naturalis nu precies een jaar (zo goed als) gesloten is. Het museum ondergaat een ingrijpende verbouwing waarvan het einde nog lang niet in zicht is. De bouwstop naar aanleiding van het geschil met de architect heeft natuurlijk ook niet echt geholpen, Naturalis heeft uiteindelijk anderhalf miljoen euro schadevergoeding betaald. De T.rex (de tweede in Europa) is ergens in het buitenland, uitgeleend.

Waar lijkt dit op? Inderdaad!

De hele sessie heeft vier uur geduurd.

In de watten gelegd

Stilleven met ingebakerde meeuw. 

Heel aandoenlijk, vooral dat touwtje om de snavel.

Gezien op de preparatietafel, net uit de vriezer.
(Naturalis, januari 2016)

Kreukelwolf

Het arme dier dat er hier zo verkreukeld bijligt heb je misschien al eerder gezien. Vorig jaar genoot hij enige bekendheid als de wandelwolf (niet te verwarren met de wolf van Luttelgeest). De "Duitse" wolf zorgde toen voor ophef in Drenthe en Groningen. Foto's in de krant van een rennende wolf op een trottoir in een woonwijk. Helaas werd deze eerste wolf in Nederland (sinds anderhalve eeuw) niet lang daarna doodgereden op een Duitse snelweg.

En nu dus op de prepareertafel van Naturalis voor een tweede leven als balg. Tijdens deze sessie werden opnames gemaakt door het radioprogramma Vroege Vogels en Ellen van Norren van Wolven in Nederland gaf een interessante toelichting.

Doosje dwerghert

Dozen vol met dwergherten op weg naar de collectietoren.

De collectie van Naturalis bestaat uit 37 miljoen objecten, die verspreid zijn over verschillende locaties. Laatst werden de hoefdieren uit het oude depot aan de Raamsteeg verhuisd naar de Darwinweg. Rare combinaties in de vrachtwagens, van kameel tot dwerghert.

Gerelateerde blogpost:  hier.

Hondenbaan

De vacature knuffelhond bij Naturalis is inmiddels vervuld. Deze kandidaat is het geworden.

(Gerelateerde blogpost: zie hier).

Versleten hond

De huidige knuffelhond.

In Naturalis stond een knuffelpony. Hoe het daarmee vergaan is, beschreef ik hier. Er is ook een knuffelhond. Ik ben geen hondenliefhebber, maar dit (opgezette) exemplaar ziet er zelfs in mijn ogen onweerstaanbaar uit. Dat vinden de duizenden kindertjes die Naturalis wekelijks bezoeken ook. De hond wordt door hen geknuffeld, omhelsd en geaaid. Het arme dier wordt besprongen, er wordt op gezeten (wat niet mag), er wordt aan geduwd en getrokken en zo meer. En nu is de hond "op", versleten, uitgerangeerd, en wordt er naarstig gezocht naar een nieuwe. Dat valt nog niet mee, er moet een bepaalde lieve uitstraling zijn en een zekere robuustheid (zie boven). Tot nu toe is er nog geen vervanger gevonden.

Een goede kanshebber.

Of deze misschien?

Update Maart 2016: Dit is de nieuwe knuffelhond van Naturalis. Zie hier.

Bijvangst

Dit weekend werd er in Naturalis een zilverreiger geprepareerd. En hoewel zoogdieren in dit geval mijn voorkeur hebben (met vogels wordt het vaak zo'n poelierachtige toestand), wist preparateur Bas Perdijk er weer een interessante sessie van te maken.

Van deze reiger was de doodsoorzaak niet bekend, maar die werd onmiddellijk duidelijk toen Bas een snede in de kleine maag van de vogel maakte. Als een duiveltje uit een doosje sprong er een naar verhouding enorme rubber nepvis uit, 25 cm lang kunstaas. Compleet met haken, vislijn en een loden bolletje.

Wat jammer van zo'n prachtige, sierlijke vogel. En wat een nare dood. Ik vond 'sportvissen' altijd al een onbenullige flauwekulhobby, maar hier werd nog eens extra duidelijk waar het toe kan leiden.

Voor een mooie levende zilverreiger, zie hier.

Nederlandse natuur ontmanteld

Ruimtegebrek bij de dierenopvang? Een regenachtige zondagmiddag op de ark van Noach? Niets van dat alles. Hier wordt de Nederlandse natuur ontmanteld!  Althans, de gelijknamige zaal in Naturalis.

Na de zomer gaat Naturalis langdurig dicht en wordt het museum grondig verbouwd en uitgebreid. In het Pesthuis komt dan een tijdelijke expositie met de T. rex als middelpunt. Er wordt nu al het een en ander verplaatst en dat levert vreemde combinaties op in de verhuisdozen.

Naturalis, Google Streetview en een Pony

Foto: Naturalis

Als de warmte je te veel wordt, deze zomer, is een bezoek aan Naturalis extra het overwegen waard. De temperatuur in het museum is namelijk een prettige 19 graden. Maar als je dat te veel gedoe vindt, kun je sinds deze week ook virtueel door Naturalis dwalen. Het museum is opgenomen in Google Street View en dat is ontzettend leuk. Je kunt zelfs zes depots in de collectietoren bekijken, dat is bijzonder want die zijn fysiek niet voor bezoekers toegankelijk.

Klik in deze link op "museumweergave".

Zelf ken ik het museum op mijn duimpje, maar werd toch nog verrast door dit plaatje:

Foto: Google Street View

Foto: Google Street View

Een oude bekende! De pony die ons hier zo aandoenlijk aanstaart is inmiddels uit de collectie verdwenen wegens slijtage. Letterlijk kapotgeknuffeld en geaaid door duizenden kinderhandjes. Zie op de foto de bruine slijtageplek op de rug. In haar plaats kwamen twee alpaca's, moeder en kind, met een zo mogelijk nóg hoger knuffelgehalte.

De staart van de pony zat vaak ineens in een vlecht, waarschijnlijk had dan een paardenmeisje (in spe) zich daarop uitgeleefd. Maar kennelijk weet ook de alpaca de bezoekende scholieren te inspireren:

De panoramafoto's die voor Google Streetview zijn gebruikt werden in juli vorig jaar gemaakt. Wat is er intussen van de pony geworden? Niet veel gunstigs, vrees ik. Dit is het laatste wat ik van haar zag:

Geen afvloeiingsregeling voor het beste paard van stal dus. Ik moest onwillekeurig denken aan het lot van het werkpaard Boxer in Orwell's Animal Farm.