Bibliotheekspel 1970

Bordspel uit 1970 (of 1971) op slap karton met flink wat gebruikssporen.

Uitgedeeld op een kindermiddag van de voormalige bibliotheek. Er was een zaaltje gehuurd, woensdagmiddag, joelende kinderen, een verantwoorde film op een groot doek en een chaotische boekenkwis. Erg leuk! Een levendige herinnering, er was in die tijd waarschijnlijk niet veel te beleven voor kinderen.

De bibliotheek was een belangrijke plek voor mij. Toen, en de ruim 50 jaar daarna. In 2021 had ik er genoeg van, de vertrouwde bieb was een soort wijkcentrum geworden. Niks voor mij. Binnenkort kunnen klanten van de HEMA zelfs via een speciale doorgang naar “Planck” (bieb), om daar neer te strijken met hun vette consumpties.

Met extra nostalgie kijk ik nu naar de afbeelding en spelregels. Stempeltjes, een strikte uitleentermijn, boeken gewoon in de kast en op alfabet, en voorzichtig met de materialen a.u.b. Geen mensen met een HEMA worst.

Stroopwafel stout

Ik ben een groot liefhebber van stout bier en porter, en wat smaak betreft kan het mij niet ver genoeg gaan. Teer, scheepstouw en wat er zoal langs de kade drijft, het is niet snel te dol. Aan de andere kant van dit spectrum is er nu een stout die smaakt als vloeibare stroopwafel van de markt. Geweldig! Zoete bieren, de krieks, de radlers, zijn normaal niet zo aan mij besteed, maar deze is echt onweerstaanbaar.

Stroopwafel stout wordt gebrouwen door Two Chefs Brewing in Amsterdam, makers van (naar eigen zeggen) ‘funky biertjes’. Een blikje kost tussen de drie en vier euro. Duur? Bestel dan maar eens een biertje op een terras, of erger nog, in zo’n hippe strandtent. Daar betaal je goudgeld voor een glaasje uilenzeik met veel schuim. Voor dat geld kun je thuis de heerlijkste speciaalbieren uitproberen.

Wees er tijdig bij, want volgens de verpakking is dit een limited edition. Drink hem lekker koel op 6 graden. Alcohol 6%.