Dieren Yoga

 bron: Volkskrant

    Asanas                                                                                

1.   De Uil

2.   De Koe

3.   De Zeekoe

4.   De Schildpad

5.   De Reiger

6.   De Aap

7.   De Panda

8.   De Slang

9.   De Mens

Yoga Poses

1.   Owl Exercise

2.   Cow Pose

3.   Manatee Pose

4.   Turtle Pose

5.   Heron Pose

6.   Monkey Pose

7.   Panda Pose

8.   Snake Pose

9.   Human Pose

Flauwekul-yoga

Het blijft me verbazen wat er tegenwoordig allemaal als 'yoga' gepresenteerd wordt. Soms lijkt het wel of yoga in handen is gevallen van de commercie, gladde sportleraren en goedbedoelende huppelmiepen.

Het (voorlopig) laatste nieuwtje heet SUP Yoga. SUP staat hierbij voor Stand Up Paddle en de yogi moet zich tijdens zijn oefeningen staande zien te houden op een surfplank (!). Maar in het water vallen is ook weer niet zo heel erg, want zo keert hij terug naar de constante verandering, 'de flow van het leven'. Tja.

Heb je zin in yoga gecombineerd met dans en acrobatiek, gezellig met z'n tweeën? Dan is acro-yoga wat voor jou. En wat te denken van Aerial-yoga? Op de foto's zie ik allemaal dames de zwaartekracht trotseren, gewikkeld in grote roze hangende doeken. En zo zijn er nog veel meer voorbeelden te noemen.

Naar mijn mening heeft dit alles niets met yoga te maken, maar is dit etiket er op geplakt omdat het populair, hip en trendy is, en dus commercieel interessant. De naam yoga is niet beschermd en wordt dus makkelijk geannexeerd en misbruikt, zoals eerder bijvoorbeeld het christelijk kruis of Boeddhabeeldjes, nu in elk tuincentrum verkrijgbaar. Het wordt oppervlakkig en snel. Lifestyle in plaats van een Way of Life.

Mensen maken selfies tijdens een asana of meditatie, in plaats van hun ego te overstijgen. Na de kookboeken en de tuinboeken zijn er nu de yoga-glossies, vol met advertenties voor wellnessproducten. En je moet natuurlijk wel de juiste (merk)kleding dragen tijdens je oefening op het juiste (poenige) matje.

Wat een verschil met hoe yoga ooit ontstaan is.

Paard en Yoga

Foto: still uit YouTubefilmpje

Meestal ga ik graag naar yogales. Toch zijn er lessen die ik vreselijk vind, namelijk als er enige lichamelijke interactie vereist is met een medecursist. Persoonlijk vind ik het niet echt prettig als er iemand aan mij zit, en al helemaal niet om aan iemand anders te zitten. Ik ben niet zo aanrakerig, denk ik. Al zijn er natuurlijk uitzonderingen.

De man in dit opmerkelijke filmpje lijkt er geen moeite mee te hebben. Hij beoefent yoga met zijn paard. Wat het paard er van vindt is niet helemaal duidelijk. Het filmpje vindt je hier.

Yoga Nidra

Laatst was ik in de gelegenheid om een Yoga Nidra te ervaren, een geweldige methode om ultiem te ontspannen. Men beweert dat een uur Yoga Nidra te vergelijken is met vier uur slaap. De sessie, die een klein uur zou duren, werd gestart met de savasana (lijkhouding), waar een gemiddelde yogales juist altijd mee afgesloten wordt. Een volledige en bewuste ont-spanning. En hoewel de naam mij enigszins tegenstaat, vind ik dit altijd weer een bijzonder prettige ervaring, een beloning bijna, na de voorgaande reeks pittige yogahoudingen.

Maar zoals gezegd, aan deze savasana ging niets vooraf. Andere verschillen waren nog dat er geen muziek was, maar wel een lekker wierookje. En verder ging de deur op slot, zodat we niet gestoord zouden worden. Ook was ik redelijk warm gekleed, omdat een uur liggen het lichaam kan doen afkoelen. Na de savasana en andere ontspanningsoefeningen was er nog sprake van een affirmatie (een positief voornemen), korte visualisaties en het ervaren van de stilte. Het was de bedoeling om niet in slaap te vallen, integendeel zelfs. Yoga Nidra is namelijk een soort meditatieve techniek die naast de diepe ontspanning tot doel heeft het bewust beleven van de droomloze slaap.

Yoga Nidra betekent letterlijk 'yoga slaap'. Je bewustzijn zit tussen waken en slapen in. Je bent wakker, maar je hersenen hebben een overeenkomstige staat als in een diepe slaap. De hersengolven zijn dan heel langzaam en regelmatig. Er is dan geen sprake meer van beelden en emoties, alle zintuigen (behalve voelen en luisteren) worden uitgeschakeld. In de Yoga Sutras heet dit Pratyahara. De fragmenten van het denken en de herinneringen die zich dan nog voordoen worden samskara's genoemd, het zijn de diepe onbewuste patronen die de drijvende kracht zijn achter ons handelen (karma). Met Yoga Nidra worden deze samskara's bewust gemaakt en gezuiverd.

Het vereist jarenlange beoefening om de diepe meditatieve bewustzijnstoestand te bereiken, maar gelukkig is het al wel vrij snel mogelijk om een ongekende ontspanning te ervaren. Voor wie niet gelijk 'de diepte' in wil is Yoga Nidra ook een prima ontspanningstechniek die eventueel dagelijks beoefend kan worden. Gedurende een Yoga Nidra neemt de lichamelijke, geestelijke en emotionele onrust af. Het belang van ontspanning en vooral eindontspanning wordt door alle grote yogaleraren erkend. Hoewel de meditatieve techniek van Yoga Nidra al in de oude teksten (de Tantra's) wordt beschreven, is het rond 1950 'opnieuw' uitgevonden door Satyananda, een leerling van Sivananda. Hij bedacht ook het protocol dat nu nog gebruikt wordt.

Ik zelf vond deze Yoga Nidra een fijne ervaring die ik graag zal herhalen. Aanrader!

Yoga celebrity

Krishna Das is waarschijnlijk de bekendste westerse kirtanzanger. Zijn cd's worden goed verkocht en hij reist de wereld rond voor concerten en lessen in zalen en grote yogacentra. Kirtan-zingen komt uit de Indiase hindoeïstische traditie en lijkt op mantra-zingen. Het is een onderdeel van Bhakti Yoga, de Yoga van devotie en overgave. Krishna Das maakt gebruik van akkoordenschema's die typerend zijn voor westerse popmuziek, gecombineerd met sanskrietteksten en oosterse instrumenten. Hij wordt wel eens Yoga's rockstar genoemd.

Krishna Das (geboren als Jeffrey Kagel in 1947) droomde er ooit van blueszanger te worden. Met een groepje scholieren en studenten op Long Island (New York) formeerde hij in 1967 een bandje wat veel later Blue Öyster Cult, een bekende heavy metalband, zou worden. Jeffrey was de zanger van de band maar haakte af lang voor het grote succes. Hij had grote interesse in oosterse filosofieën en ontmoette Ram Dass, een spiritueel schrijver en leraar. In 1970 verkoopt hij al zijn spullen en vertrekt naar India op zoek naar geluk en zijn guru Neem Karoli Baba (Maharaj-ji). Deze geeft hem zijn nieuwe naam en brengt hem in aanraking met kirtan. Krishna Das heeft er een gelukzalige tijd, maar na twee en een half jaar zend Maharaj-ji hem weer terug naar Amerika. Niet lang daarna overlijdt Maharaj-ji en Krishna Das komt terecht in een neergaande spiraal van verdriet, zelfhaat en drugsgebruik. De kirtans die hij nu zingt werden uiteindelijk zijn meditatieoefening en hielpen hem zijn depressie en drugsverslaving te overwinnen.

Krishna Das geeft op 2 en 3 juli a.s. twee concerten in Amsterdam.

Mountain Hare Krishna door Krishna Das en Sting

Neerwaartse Hond

De Neerwaartse Hond, of Downward-Facing Dog, of nòg mooier: Adhomukhasvanasana is misschien inmiddels de bekendste yoga-houding. Heel kort gezegd sta je dan in een omgekeerde V. De asana heeft veel voordelen voor je lichaam. Ook vanuit de acupunctuur wordt ze aanbevolen.

Op het blog Bettina Schrijft las ik over haar ervaringen met deze asana en ik vroeg mij af waarom deze Neerwaartse Hond toch zo populair is tegenwoordig. Ik kende haar alleen als onderdeel van de Zonnegroet-serie.

Ik keek er mijn plankje Yogaboeken eens op na en constateerde dat de houding in geen van deze boeken genoemd wordt! Het betreft hier uitgaven uit verschillende decennia. Dat vond ik wel heel opmerkelijk en ik ging mij zelfs afvragen of het hier wel een "authentieke" yoga-houding betreft.

Een verklaring zal zijn dat de Neerwaartse Hond bij Hatha Yoga niet vaak aan bod komt, in tegenstelling tot de Vinyasa Yoga waarin ik nu les krijg. Hatha Yoga bestaat voornamelijk uit statische houdingen, terwijl deze in Vinyasa Yoga samen een doorstromend geheel, een flow vormen. De Neerwaartse Hond is hierin dan een overgangshouding of vormt juist een soort ontspannen rustmoment tussen de inspannende en ingewikkelde houdingen in.

Paardenmiddel

Dit paard heeft het goed begrepen.

Deze leuke advertentie kwam ik tegen in het maartnummer van Bit.

Een prima aanvulling op Hypermobiliteit en Yoga.

Hypermobiel en Yoga

Ik doe al geruime aan tijd aan Yoga en ervaar mijn lichaam bij de oefeningen meestal als prettig-lenig. Zo levert bijvoorbeeld de lotushouding voor mij geen enkel probleem op, terwijl ik hier nooit voor geoefend heb of iets dergelijks. Ik kan met gemak eventueel uren in die houding blijven zitten. Een collega maakte mij er op attent dat ik dan wel eens hypermobiel zou kunnen zijn. Aangezien ik daar nog nooit van gehoord had en het toch een beetje als een soort afwijking klonk, vond ik het interessant genoeg om mij daar eens wat in te verdiepen.

Allereerst kwam ik erachter dat met mobiliteit iets anders kan worden bedoeld dan met lenigheid. Mobiliteit betreft dan de gewrichten, lenigheid de spieren. Als je lenig bent, kun je bewegingen op een functioneel gezonde manier uitvoeren. Vooral schouder- en heuplenigheid zijn essentieel voor een gezonde manier van bewegen. Lenigheid is een eigenschap die met het ouder worden vaak snel afneemt. Je wordt dan stijf, maar als je aandacht besteedt aan je lenigheid, kun je dit proces aanzienlijk vertragen. Allerlei vormen van Yoga zijn heel geschikt om je lenigheid te trainen. Het verlies aan flexibiliteit bij het ouder worden heeft overigens meer te maken met een verlies aan mobiliteit dan met een verlies aan lenigheid. Dus waarschijnlijk is mobiliteitstraining zinniger dan rekoefeningen voor je spieren als je wilt voorkomen dat je een stijve oudere wordt.

Nu is de een van nature leniger dan de ander, erfelijkheid speelt hierbij een grote rol. Anatomische factoren als de elasticiteit van het spierweefsel, de pezen, kapsels en banden van gewrichten en de huid, en het vermogen van de spier om te ontspannen en samen te trekken. Maar ook externe factoren zoals het tijdstip van de dag, de leeftijd, de gedrevenheid (die grenzen kan verleggen), het geslacht (vrouwen zijn leniger) en de temperatuur van de omgeving (hoe warmer, hoe leniger, denk aan het succes van Bikram Yoga bij 40°C).

Maar lenigheid/mobiliteit kan een keerzijde hebben. Te lenig/hypermobiel zijn is behoorlijk lastig. Als je hypermobiel bent, zijn je banden en pezen te soepel. De gewrichten krijgen daardoor niet genoeg steun en worden te beweeglijk en instabiel. Je hoeft hier geen last van te hebben, maar het is wel mogelijk dat je pijn krijgt aan je spieren of gewrichten. Ook kunnen de spieren sneller overbelast raken doordat zij het gebrek aan stabiliteit in het gewricht gaan compenseren. Een milde vorm van gewone hypermobiliteit is bijvoorbeeld de zwakke enkel.

Bij extreme spier- of gewrichtsklachten door hypermobiliteit is sprake van het hypermobiliteitssyndroom. Deze mensen hebben vaak last van ontwrichtingen en er kunnen allerlei nare complicaties optreden. Op internet staan verschillende eenvoudige tests om hypermobiliteit vast te stellen.

Maar gelukkig kan er ook sprake zijn van gegeneraliseerde hypermobiliteit. Hieronder vallen de mensen die hypermobiele gewrichten hebben, maar hier geen hinder van ondervinden. Bij sommige beroepen en hobby's zijn soepele gewrichten juist een voordeel en zie je dan ook relatief veel mensen met hypermobiliteit. Bijvoorbeeld balletdansen, muziek maken, turnen en inderdaad: Yoga.

Deze asana wil ik graag eens leren (schorpioen).