Abrikoos

Een halsbandparkiet komt checken of de abrikozen al goed zijn.

Jaren geleden een pit geplant in de tuin, zoals kinderen wel eens doen en het dan vervolgens vergeten. Maar tot mijn plezier en verbazing staat er dit jaar een echt boompje, mét vruchten dus. (Op de foto zijn ze niet te zien.)

Het is zeer de vraag of wij er ooit een zullen proeven, want de halsbandparkieten (en andere vogels) zijn ook geïnteresseerd. Maar die zijn dan weer geweldig leuk om naar te kijken.

Ook herfst

Tegen de herfst zie ik altijd op, maar het jaargetijde heeft natuurlijk ook z'n mooie kanten. Het prachtige licht is er een van, daar kan ik erg van genieten. De tuin maakt zich inmiddels op voor de winter, daar heerst de schoonheid van verval. Dat geldt nog niet voor de schitterende zonnebloemen, die juist nu goed hun best doen. Wat een aparte kleur, een beetje dahlia-achtig. Op de blaadjes ligt het stuifmeel als een dun laagje goudstof. De stengels zijn erg lang, we hebben ze preventief versterkt met een bamboestok. Op de achtergrond zie je een passiebloem en een klein trosje druiven. Daar hebben we dit jaar heel veel van. De vogels zijn er gek op en ik heb een paar trossen voor ze afgeknipt en in het gras gelegd. Maar meestal gaan ze voor vers en 'eigen keus' en doen moeilijk in de druivenstruiken. Erg leuk om naar te kijken. 

Hijs de geurvlag

Update buurtvos. Die is er nog steeds en gaat zijn gang. Vertoont zich wel wat minder (overdag) en altijd maar één (tegelijk). Ik heb de dichte klimop op en rond ons tuinhuisje verwijderd, daar had hij een soort dependance, en elke avond verwijder ik trouw het gft bakje. Meer niet eigenlijk, en op dit moment hebben wij geen last (afkloppen maar).

Dat is hiernaast wel anders. De oude buurvrouw is inmiddels overleden en de vos heeft daar vrij spel in de tuin. Hij blijft gaten graven en vergrijpt zich aan de tuinkabouter. Het gazon ziet er niet uit, overal zand. Midden op het terrasje lag laatst, als een soort statement, een flinke turd. Niet leuk als je een huis wilt verkopen, denk ik. De beheerder heeft gisteren over een flink oppervlak kippengaas gespannen, de zijkanten verstevigd met ijzerdraad en lavastenen. Dat zal een vos niet tegenhouden, die kruipt daar zo onder. Het gaas moet je ingraven.

In The Guardian stond nog een andere tip voor het weren van vossen uit je tuin. Het schijnt enorm te helpen als je in je tuin plast, als een soort afbakening van je territorium. Tja.

Japanse wijnbes

De Japanse wijnbes doet het weer supergoed dit jaar. We hebben een paar struiken in de tuin en kunnen altijd volop plukken. De vruchtjes zijn heerlijk zoet, denk aan framboos of (zoete) braam.

De vogels (en de vos) laten deze vruchten ongemoeid. Vreemd, maar misschien ‘kennen’ ze deze soort nog niet als eetbaar. De enkele kruisbes, blauwe bes en braam in onze tuin wordt bijna altijd gekaapt. De druiven zijn ook populair, maar daar hebben we heel veel van.

Een aanrader voor elke tuin dus, deze Japanse wijnbes. Het is een heel makkelijke en sterke plant, decoratief, prikt nauwelijks en de vele vruchtjes zijn niet te versmaden.

Dahlia mutatie

Daliah’s vind ik meestal erg mooi. We hebben verschillende soorten en kleuren in onze tuin. Ze komen elk jaar terug. De meeste mensen graven ze op, maar wij laten ze overwinteren in de grond. Dat kan omdat we op een stukje (warme) zandgrond zitten. In de loop der jaren zijn de bollen zich gaan vermeerderen, en daarbij is kennelijk een mutatie ontstaan met een soort dubbele bloem. Een unieke dahlia in eigen tuin dus. Erg mooi.

Vogels klem in voedersilo

foto uit advertentie

Deze voedersilo, bedoeld voor kleine vogeltjes, hangt al een paar jaar in onze tuin, en met groot succes. Tot voor kort, want tot mijn schrik hebben wij nu al twee keer in een jaar tijd een vogeltje, dat totaal klem zat, uit de silo moeten peuteren. Eenmaal een jong puttertje, klem tussen silo en bodem, en deze week nog een prachtige groenling, hopeloos gevangen in het traliewerk. Een riskante puzzel met veel stress, vooral voor de vogel natuurlijk. En het moest extreem voorzichtig gebeuren, een klusje voor mijn vrouw. (Als je paardjes kunt boetseren, kun je kennelijk ook veilig vogeltjes verlossen.)

Maar ik baal behoorlijk van deze situatie. Ik voel mij verantwoordelijk. Er zijn natuurlijk (tien)duizenden vliegbewegingen rond die silo, en nu gaat het twee keer fout, maar ik vind dat zoiets helemaal niet mag gebeuren. Ik heb de silo onmiddellijk verwijderd, maar toen zat de hele boom vol teleurgestelde meesjes, dus dat was ook geen oplossing. Bestaat er eigenlijk wel een 100% veilige voedersilo voor dit formaat vogeltjes? En deze “voedersilo London” wordt nota bene verkocht door de Vogelbescherming!

Tropische verrassing

Concurrentie bij de voedersilo voor de mezen en ander grut. Deze halsbandparkiet gaat onder aan de bol hangen en wringt zijn hoofd door het traliewerk, hij/zij kan dan net de (dure)pitjes bereiken. Dat kost wel veel moeite en daarom wordt nu het klepje bovenaan serieus bestudeerd, het zijn erg slimme vogels. Of misschien 'knipt' hij straks gewoon de draad door, dat kan ook nog.

Wat mooi dat dit soort tropische vogels gewoon in je tuin rondvliegen, ik zie ze graag. En wat stoer dat ze hier overleven. We hadden bijna een nestje in de holle abeel voor ons huis. Prachtig om naar te kijken, vanaf de bank. Maar dat stel werd helaas verjaagd door boze kauwtjes, die een nest hebben in de schoorsteen hiernaast.

En de vos?

De vos was dus gevangen en ergens uitgezet, was het verhaal. En stiekem miste ik het mooie diertje een klein beetje. Maar daar moet je wel mee uitkijken, want soms krijg je wat je wenst. En meer dan dat, want nu zijn het er DRIE. Minstens.

De vos was al vrij snel weer terug, die dieren zijn echt superslim. We zien hem/haar regelmatig, luierend in de zon, ruikend aan een bloem. Hij kijkt me soms aan, en heft dan een grote oranje middelvinger.

Soms zie ik hem niet onmiddellijk, maar hij wordt dan verraden door eksters, die werkelijk een bloedhekel aan vossen schijnen te hebben. De vogels gaan pal boven hem zitten ratelen. Ik werd een keer wakker rond zes uur ’s morgens van het luide geratel van drie boze eksters. In de tuin van de buurvrouw zag ik de vos druk heen en weer hollen, kennelijk op muizenjacht. Hij had een struik uitgegraven en de tuinkabouter geterroriseerd. Het is sneu voor de buurvrouw, vooral haar tuin moet het telkens ontgelden.

Vorige week zaten er ineens drie vossen tegelijk bij ons vogelbadje. Ze stoven weg toen we argeloos de tuin in liepen. Wederzijdse schrik.

Maar wat nu? Het is duidelijk dat het zo niet verder kan. De gemeente doet in ieder geval niets. De vossen lopen ook het risico dat iemand het ‘zelf’ gaat oplossen. Dat vind ik geen prettige gedachte.

Wordt (ongetwijfeld) vervolgd.

Tuinvos strikes again

Wij kwamen er nog genadig vanaf laatst, met die kleine gaatjes in het gazon, blijkt nu. Dit is het grasveld in de tuin van de buurvrouw, de vos heeft hier (waarschijnlijk in één nacht) een hol met een gang gegraven. Wij konden niet zien waar de gang eindigt, hij is in ieder geval langer dan een bezemsteel. Ergens in het midden zit een afslag naar rechts (onze kant op).

Iemand heeft namens onze bejaarde buurvrouw (die haar tuindeuren niet meer durft open te zetten) ‘de gemeente’ gebeld i.v.m. de overlast, en wij beloven dit ook te doen. Bellen met ‘een instantie’, het loopt dan natuurlijk precies zoals je al verwacht had. Bij de Gemeente is het een nieuw probleem, onder welke afdeling valt dit? Groenvoorziening verwijst naar Ongediertenbestrijding, die ons weer doorverbindt naar 114 red een dier (de dierenpolitie). Maar deze vos wordt niet mishandeld of misbruikt, dus "wat is hier het probleem?", vraagt de agent zich af. Hij verwijst ons door naar de Dierenambulance, die moet de vos dan maar vangen of zoiets. Dat doen ze natuurlijk niet, maar de melding wordt opgenomen en doorgegeven aan Staatsbosbeheer.

Wordt vervolgd (maar wanneer?).

Buurtpita

Onze oranje buurtgenoot kan ook wel een regelrechte PITA zijn, soms. Graaft dan 's nacht gaten in een gazon, in dit geval het onze. Waarom is mij niet duidelijk. Iets eetbaars?

Wij proberen alles dier- en tuinvriendelijk op te lossen (kaneel tegen mieren bijvoorbeeld), en dit keer heeft mijn goede vrouw een mengsel bedacht om de reeds gegraven gaten mee te vullen. Het moest prikken (in de gevoelige neus) en vies ruiken (voor een dier). Takje hulst, takjes rozemarijn, cayennepeper en wat eucalyptusolie, dit alles afgedekt met aarde en gras. Inderdaad, altijd wat geks. Toch lijkt het te werken, en intussen ruikt de tuin heerlijk naar Australië.

Nogmaals de buurtvos

De buurtvos nog een keer, nu met een betere lens:

Mooi beestje. Heeft hier een bruin leven, geloof ik. Geen gedoe. Af en toe een stare down met een kat, maar dat is dan alles. Ik haal 's avonds het gft-bakje weg, anders ligt 's ochtends de inhoud door de tuin verspreid. De vos lijkt vooral geïnteresseerd in koffiefilters.

Duinvos of tuinvos?

Achter de tuinen in ons buurtje woont een vos, al een paar maanden zelfs. Ik zie hem (haar?) vaak, meestal vanuit het raam, maar ik ben hem ook al een paar keer in de tuin tegengekomen. Het vosje maakt zich dan wel snel uit de voeten, maar lijkt meestal maling aan alles te hebben. Hij loopt ook over daken, plat of schuin, dat maakt niet uit. Hier zit de vos op een tuinmuur, iets verderop.

En hier ligt hij fijn te slapen in een naburige tuin, mooi opgerold.

Wij zijn de laatste tijd goed voorzien van speciale tuindieren. Naast de vos zijn er vleermuisjes, halsbandparkieten en laatst nog zag ik (tot mijn spijt) een grote havik een dikke houtduif te grazen nemen. Life isn't always pretty in the garden.

Oogst

Het is erg leuk (en lekker!) om iets uit eigen tuin te proeven, of in een gerecht te verwerken. Deze week bijvoorbeeld, was de eerste peper rijp. We waren erg benieuwd naar de smaak, pittig of een beetje flauw? Onze verwachtingen neigden naar het laatste, maar deze peper bleek juist een enorme smaakbom! Echt super heet, zelfs voor ons als 'gevorderde pepereters'. Een aanwinst dus, deze mooie planten.

Dit is een muismeloen. Ik had er eerlijk gezegd nog niet eerder van gehoord. Smaakt niet naar meloen, eerder frisse komkommer met een klein beetje citroen. Erg geschikt om gezond te snacken, of om een zomers gerecht op te leuken. Het zijn klimplanten, maar wij laten onze twee exemplaren juist hangen. Geeft een heel leuk effect.

Onze courgetteplant doet het nog steeds goed. Er zijn al een aantal courgettes in de pasta beland, en ook een paar op de (vegetarische) barbecue. Erg lekker.

Tuinblog

Ik had mij voorgenomen wat meer over de tuin te bloggen. 

Begin juni lijkt een soort overgangsfase te zijn. Sommige planten zijn al weer uitgebloeid (magnolia, sering, helleborus), maar er komt ook weer veel op. In de voortuin doen de rozen het nu erg goed, net als de rhododendrons en schijnaugurk die we in maart gekocht hebben.

Dit is de rozenstruik in de achtertuin, met onderaan de foto campanula. Die gaat zijn eigen gang en komt bij ons overal op. Onkruid? Ik zag ze bij het tuincentrum voor vijf euro per bakje. Al die paarse bloemetjes staan erg vrolijk en de bijen zijn er gek op.

De varen is een van mijn favorieten. Elk jaar opnieuw een prachtige grote plant uit dezelfde rare bruine stronk.

Eetbare planten in de tuin zijn een leuke toevoeging, en het hoeft echt niet gelijk een hele moestuin te zijn. Dit is ons oregano veldje naast de rozemarijn struik, allebei heerlijk in bijvoorbeeld pasta. En na de mooie tomatenplantjes van vorig jaar, kweekt mijn vrouw nu succesvol peperplantjes.

Deze courgette ziet er veelbelovend uit, veel knoppen. Straks gele bloemen en dan eetbare courgettes. Ik ben niet bang voor een overschot, geweldig in (alweer) de pasta.

De vruchtjes van deze Japanse wijnbes smaken erg goed. Je moet ze gelijk van de struik eten, want je kunt ze niet bewaren. Het lijkt wat op braam, maar dan zoet. Onze Japanse wijnbes komt niet uit Japan, maar uit Almere. Daar schijnt hij het ook erg goed te doen.

We proberen de tuinmuur aan de westkant wat meer te laten begroeien. Naast Japanse wijnbes, blauwe bes en een klein braamstruikje, doet de hop het dit jaar ineens erg goed, evenals de (heerlijk geurende) kamperfoelie. Beiden hadden een wat moeizame start. De passiebloem doet het elk jaar goed.

Hier komen de lelies weer op. Een kwetsbare plant in onze tuin, slakken zijn er dol op. De bladeren hier zijn ook al weer aangeknaagd. Daarachter, buiten beeld staat een abrikoos, een zelf geplante pit. De margriet ernaast heeft jaren vrolijk gebloeid, maar moet nu helaas vervangen.

Een leuk klein plantje met een prachtige naam: juffertje in het groen.

Wij hebben altijd erg veel vogels in de tuin. Cosmo natuurlijk, houtduiven, heggemusjes, een groenling en een flink aantal heel jonge mezen. Ontzettend gezellig, Marjolein Bastin is nooit ver weg.

Cosmo

In onze tuin & omstreken woont een mooi stel merels. Die zijn dol op rozijnen, las ik in een vogelboekje. Dat wilde ik wel eens zien, en ik begon met er nu en dan een paar neer te leggen voor de keukendeur. Dat was vrijwel onmiddellijk een succes. Het merelmannetje kwam er telkens op af om ze op te eten. Eerst een beetje sneaky, maar al gauw was hij een vaste bezoeker, meerdere keren per dag zelfs, en begon hij de rozijnen op te eisen. Zijn aanwezigheid maakt hij, indien nodig, kenbaar met een hoge fluittoon, een beetje zoals een cavia als de koelkast opengaat. Als het te lang duurt allemaal, gaat hij boven in de rozemarijnstruik zitten, en kijkt met intense blik door het keukenraam naar binnen. Hij is onweerstaanbaar en ik ga dan ook meestal in op zijn eisen. Ik was eerst een beetje bezorgd dat hij misschien abnormaal gedrag zou gaan vertonen, of te eenzijdig zou eten, maar dat lijkt niet het geval. Hij zou wel iets meer aandacht aan de slakken mogen besteden, die onze lelies bedreigen. Dat zijn erg moeilijke tuinplanten. Waarschijnlijk vindt de merel dat hij juist mij een kunstje heeft geleerd, namelijk op afroep rozijnen leveren. Hij beschouwt mij sowieso als zijn butler. Ik vul zijn vogelbadje, zorg regelmatig voor snacks en houd de tuin vogelveilig.

 

Een vaste gast krijgt bij ons een naam, en deze merel heet Cosmo. Naar (Cosmo) Kramer uit Seinfeld.

Cosmo

Bloeikool

De sierkool heeft de zeer zachte winter overleefd, en ziet er nu zo uit. 

Niet eens onaardig, wij laten ze dus staan. Er is ruimte genoeg en (bijkomend voordeel) de bijen zijn er gek op.

(zo was het)

En nog zo’n plant die zichzelf overleefd heeft:

Het is inmiddels Pasen, maar deze kerstster (gekocht in november) staat er nog prachtig bij. Nu is een kerstster dan ook geen wegwerpplant, maar in de praktijk zijn ze vaak ruim voor de kerstdagen gesneefd. Met de juiste verzorging kan dat gemakkelijk voorkomen worden. 

De plant kan niet tegen fel zonlicht en vooral niet tegen natte voeten. Laat de kerstster gewoon in de plastic aankooppot met gaten zitten, plaats deze vervolgens in een iets te krappe bloempot, zodat de bodem niet geraakt wordt. Je moet niet van bovenaf water geven. Voel met je vinger in de aarde, en pas water geven als je vingertop (kootje) droog blijft. De plant uit de ompot halen, dompelen of in een bakje water zetten tot de aarde is volgezogen. Dan goed laten uitlekken en terugplaatsen in de grote pot. Iets meer werk, inderdaad, maar met een prachtig resultaat.

Schijnaugurk

Vorig jaar heb ik niet veel over de tuin geblogd. Dat is jammer, want we hebben er elke dag ontzettend veel plezier van. Het is dan ook een belangrijk onderdeel van mijn overzichtelijke leven.

Onder de hibiscus.

Helleborus, sterke plant, verwacht er veel van.

Ook helleborus.

Op dit moment is het duidelijk voorjaar in de tuin. In het nestkastje zit een stel mezen, er zijn merels die een nest bouwen, zelfs de houtduiven doen frivool. De buurman van iets verderop heeft bijen, die brengen ons dagelijks een bezoek. En elke dag komt er wel iets uit de grond opzetten. Veel oude bekenden. Maar soms moet je iets aanvullen of vervangen via het tuincentrum.

Voor links en rechts naast de erker een veelbelovende rhododendron vol knoppen. Die gaat de hebe vervangen. De plek was toch te koud voor deze vorstgevoelige plant. De hebe wordt tijdelijk in een pot gezet.

Twee viburnum tinus ('sneeuwbal') gaan het gat opvullen dat de japanse esdoorn in de voortuin achterlaat. Die is helaas gesneefd door een schimmelinfectie. Ging het net leuk doen na 4 jaar. Jammer.

Nog wat extra lavendelplantjes.

En als nieuwe klimplant een akebia quinata, ook bekend als 'schijnaugurk'. Mooie bijnaam voor een politicus of een makelaar. Of zo'n bobo van de ING.

Een fraaie buitenpot erbij.

Al met al weer een megabon!