donderdag 5 maart 2020

Bye buxus

Weken van regen en wind. Dan is het fijn als je weer eens een middag in de tuin kunt werken. Er zijn allerlei klusjes, de hulstboom bijvoorbeeld moet nodig bijgesnoeid worden. Onze tuin is eigenlijk de hele winter groen geweest. Zelfs de passiebloem zit nog op de muur. Wij zouden de lange tuinmuur graag wat meer begroeid zien, maar dan liever niet met klimop. Hopelijk wordt het wat met de blauwe bes en Japanse wijnbes. De naar hier verplaatste clematis doet het goed en dat geldt (na twee jaar kwakkelen) ook voor de kamperfoelie. Overal komen nu de sneeuwklokjes, krokussen en narcissen op. En een persoonlijke favoriet: de Oost-Indische kers. Nu nog een mooi plekje zoeken voor de vier gekiemde abrikozen. 

Begin februari, nog net voor alle wind en storm, hebben we een vijgenboompje geplant. De buxus die hier stond, heeft vorig jaar de mot niet overleefd. Tegen de verwachting in konden we het lange boompje zelf vervoeren in ons kleine autootje. Met een zwierige zwaai zette de man van het tuincentrum het zonder moeite op de bijrijderplaats. Om te onthouden.

Exit buxus.

Open plek met de aanwinsten. Het bankje op de achtergrond is een prima leeshoekje.

Onder de vijg planten we lonicera, ijzerhart en helleborus. 

Veel water, koemestkorrels, en potgrond gemengd met zand.

En weer keurig! 

maandag 2 maart 2020

En nu kappen

Katwijk wordt er niet mooier op. Elke nog lege vierkante meter wordt volgeplempt. Verstedelijking. Nog drukker, nog voller. Benauwend en deprimerend vind ik het. Het voormalige vliegveld wordt bebouwd. Nu nog even een kleine oase van ruimte in de Randstad, straks maar liefst 5000 woningen erbij. De provinciale weg die dwars door de gemeente loopt krijgt binnenkort vier banen. Soms heb ik (bijna) spijt dat ik niet gewoon naar Friesland verhuisd ben, toen ik dat van plan was.

Het eerste wat sneuvelt zijn altijd de bomen. Zestig hier, tweehonderd daar, zo gaat het nu al jaren. Vaak prachtige oude dikke hoge bomen. Als er al iets herplant wordt, zijn dat nog heel lang iele stammetjes. Katwijk presenteert zich graag als groene gemeente, maar is dat totaal niet. De bewoners ook niet, die betegelen massaal hun tuintje (conform de landelijke trend). Er wordt heel druk gedaan over een project met een tiny forest, een klein 'bos' ter grootte van een tennisbaan (!), maar laat Katwijk zich eens op een andere manier onderscheiden, met de aanleg van een arboretum bijvoorbeeld. Dat zou pas bijzonder zijn. En gelijk een mooie extra bezienswaardigheid voor die andere toeristen die Katwijk bezoeken: de wandelaars van het Romeinse Limespad.

In deze straat, hier niet ver vandaan, zijn alle bomen gekapt. Misschien wel
twintig. Ziek? Allemaal? Niemand kan het mij vertellen.