Palazzo Ca’Dario

Een foto van enkele jaren geleden alweer, Palazzo Ca’Dario in Venetië. 

Het fraaie paleisje aan de Canal Grande staat te koop (€20m), maar volgens een artikel in The Guardian van zaterdag wil het maar niet vlotten met de verkoop. Ondanks alle pracht en praal, fresco’s, negen slaapkamers en acht badkamers, heeft de palazzo uit de 15^e eeuw een slechte reputatie. Het zou vervloekt zijn, met een reeks eigenaren en gasten en huurders die een vroegtijdige, soms gewelddadige dood zijn gestorven. Al deze misère zorgt voor enige terughoudendheid wat betreft kopers. Er hebben edelen gewoond en kooplieden, maar bijvoorbeeld ook mensen uit de rockwereld, zoals de manager van The Who. Naar het schijnt sliep hij wel elders, om de geesten te ontlopen. In 2006 is het pand gekocht door de huidige eigenaar (identiteit onbekend), maar staat sindsdien leeg.

Vincent en Galileo

Na de DeLorean blijf ik nog even in legosferen. Collegablogger Bettina is een groot liefhebber van Vincent van Gogh en heeft daar zelfs een leesproject 2026 van gemaakt. Op haar Vincent plankje prijkt nog een playmobil exemplaar van de schilder. Erg leuk inderdaad, en ook herkenbaar want bij ons in de kast staat iets soortgelijks in lego. Dit figuurtje is onderdeel van de “Sterrennacht” set. Die is erg leuk om te bouwen, zeker als je een Vincent fan bent. Maar dat gaat dan wel van de geplande leestijd af natuurlijk. Eerlijk gezegd krijg ik bij voorbaat al jeuk en leesstress van dergelijke reading challenges, zelf ben ik meer een spontane lezer.

Op de plank onder Vincent en zijn Sterrennacht staat de kamer van Galileo Galilei, met veel details zoals instrumenten en dergelijke. Op de achtergrond de toren van Pisa, waarschijnlijk geen schilderij, maar een raam. Pisa was Galileo’s geboorteplaats en hij heeft er gestudeerd en college gegeven.

Back to the Future in Lego

Heel fijn kadootje! Prima Legoset van de DeLorean, de tijdmachine, uit Back to the future! Erg blij mee. Een kleine set, 357 stukjes, maar flink gedetailleerd met veel priegelstukjes, genoeg voor een paar uur bouwplezier. En ook nog gloedjenieuw, want juist deze maand uitgebracht.

Een aanrader voor elke liefhebber van deze film(s), en wie is dat niet? In december heb ik de hele trilogie nog eens bekeken (en ook de drie “echte” Star Wars films). Leuk!

De leeftijd is 9+, perfect. Ik denk hierbij aan de theorie van Harry Mulisch, die stelde dat iedere mens twee leeftijden heeft. Een echte leeftijd die optelt, maar ook een “absolute”, onveranderlijke, innerlijke leeftijd. Voor hem zou dat 17 zijn geweest, die van mij stel ik op 8.

Als de set bijna af is moet je een keuze maken: een rijdende DeLorean, of een vliegende. Bij deze laatste optie zijn o.a. de wielen horizontaal geplaatst. Aangezien film deel I verreweg de leukste is, heb ik gekozen voor de rijdende variant.

Cute

Luca en Nero

Poucette

Fijn winters schilderijtje van Poucette, uit waarschijnlijk de jaren 50 van de vorige eeuw. Er ligt allang geen sneeuw meer hier in K., maar op deze afbeelding is er volop. Heerlijk droomachtig. Centraal staat een sierlijk paardje. Het doet mij altijd aan Scandinavië denken, Zweden, terwijl de huizen daar toch heel anders zijn. 

De Belgische kunstenaar Poucette Fauconier (1924-2004) is in Nederland helaas wat minder bekend is. Zij heeft jaren in Parijs gewoond. Een korte biografie HIER.

Vaarwel oranje vriend

Misschien zijn er lezers van dit blog die zich afvragen of ik de buurtvos nog wel eens gesignaleerd heb. Het laatste bericht was van augustus vorig jaar. Inderdaad heb ik hem/haar sindsdien nog een paar keer gespot, en hij zag er tot mijn genoegen goed uit. Maar het zal de laatste keer geweest zijn, want er is intussen veel veranderd en momenteel is dit mijn uitzicht:

Inderdaad, daar kan geen vos tegenop. De oude buurvrouw was dus overleden en het huis werd verkocht. Nieuwe buren met nieuwe ideeën, niet per sé de mijne. Onze muur kon nog net gered worden. 

Me Too 1929

bron afb: vitrine in DAF museum

In januari 1929 lag er ook sneeuw, in ieder geval in Eindhoven. De NV Houtindustrie Picus stuurt op de 16e een boze brief aan hun buren van "Smederij Van Dooren" (later DAF).

Hun personeel namelijk gooit met sneeuwballen en wrijft op "zeer ruwe en hardhandige wijze" de vrouwelijke werknemers van Picus in. Extra hinderlijk daarbij zijn hun "bepaald niet brandschone handen". En dat niet alleen bij de "meisjes" uit de fabriek, maar zelfs de "dames" van kantoor worden niet ontzien. Er wordt met politie gedreigd.

Klik op de foto voor betere weergave.

2026

Toch nog sneeuw!