Dino ei

Met het oog op Pasen een foto van mijn lievelingsei: een dino ei.

Hier kan geen Fabergé tegen op. Dit is een exemplaar van een Shantungosaurus, een dinosauriër die in het Late Krijt leefde in het gebied dat nu China is. Ongelooflijk dat hier een dier uitkwam dat wel 17 meter lang kon worden. Heel bijzonder om dit eens vast te kunnen houden.Ondanks de stevigheid is het natuurlijk heel kwetsbaar. Op de foto zie je het verpakkingsmateriaal, onder andere een kuipje met zachte bekleding.

Dit dino ei was laatst even uit de toren van Naturalis gehaald om gedigitaliseerd te worden. Dit gebeurt in de zogenaamde Geologiestraat. Hier worden 300.000 stenen uit de collectie van Naturalis gedigitaliseerd. Medewerkers typen etiketten over en fotograferen de objecten. Soms zijn het echte stenen, soms zijn het fossielen zoals ammonieten of mammoetbotten. En nu dus dit ei.

Shantungosaurus

Hope woei!

Richting Noordwijk. Het verkeersbord links staat normaal midden op het strand.

Het valt me altijd weer op dat oudere Katwijkse zeelieden het eenvoudigweg vertikken om gewoon te zeggen dat het stormt. Al waai je van je sokken en vliegen de dakpannen om je oren, men blijft spreken van een stevige bries. Storm is voor mietjes, waarschijnlijk.

Zelf zeg ik graag een hope woei, maar de 'officiële' uitdrukking schijnt te zijn hòpe wind en berguh waèter. Dat laatste was zeker het geval op het strand tijdens de storm van gisteren. Het zeewater stond bijna tot aan het duin.

Vakantiehuisje aan zee.

Richting Katwijk.

De Buitenwatering, waar de (Oude) Rijn in zee stroomt. Het water is nu donkerblauw door het spuien.

Apollo maakt het niet uit wat voor weer het is.