Shine on

 Luca

De wegen van blogspot en google zijn mij ondoorgrondelijk. Een half jaar geleden heb ik dit blog gereanimeerd met als doel eens wat foto's van een Lipizzaner in 'alledaagse' situaties te plaatsen. Die kun je namelijk nauwelijks vinden op internet. En dat is helaas nog steeds het geval. De inmiddels vele afbeeldingen van Luca de Lipi op mijn blog zijn niet te googelen, zo blijkt. Behoorlijk demotiverend vind ik dat, want het zal met de overige onderwerpen dan ook wel het geval zijn.

100

Een tijdje terug wilde ik wat foto’s van Luca plaatsen op mijn (slapende) blog. Het is een mooi  en stoer paard, en ook nog eens lief en gezellig. Er staan sowieso veel te weinig foto’s van Lipizzaners in “alledaagse” situaties op internet. Ik heb elke dag wat gepost, niet alleen maar over Luca, en inmiddels zijn dat al weer 100 blogposts! Dat was niet mijn bedoeling, maar voorlopig ga ik er nog even mee door zolang ik het leuk vind om te doen (het moet geen werk worden natuurlijk).

En nu?

Ik denk dat ik een blogpauze neem. Door de (internationale) narigheid die op dit moment voortdurend op je af komt via alle media, voelt het schrijven over alledaagse dingen voor mij als nutteloos geplapper. Het contrast werkt demotiverend.

Aan de andere kant geeft het bloggen wél de broodnodige afleiding, in ieder geval aan mijzelf. Want er is toch zoveel meer dan het virus. Je zou het bijna vergeten, maar het is ook nog lente bijvoorbeeld.

Ik weet het dus even niet, waarschijnlijk zijn er meer bloggers die hier tegenop lopen.

Tussenstand

Tijd voor een kritische terugblik. In september heb ik dit sluimerende blog enthousiast weer opgestart.  Ik had en heb veel plannen en ideeën, maar op de een of andere manier lukt het me niet goed om mijn draai (terug) te vinden.

Mijn bedoeling was om vaker een stukje te plaatsen, liefst elke dag, en dan vooral kort. Zaken die me opvallen, impressies, korte besprekingen, foto’s. In vliegende vaart ging ik van start, 26 blogposts in de maand september, maar in oktober stagneert de zaak. De stukjes worden weer wat langer en ik kom in de problemen met de beschikbare tijd. Er ontstaat zelfs iets van werkdruk en dat is natuurlijk niet de bedoeling.

Daarnaast heb ik de neiging meer over mijn woonplaats te schrijven, de vraag is of ik dat wel wil op dit blog. Verzuring dreigt, want ik erger mij aan dingen. Ik heb al veel kladstukjes “verscheurd”, gisteren zelfs nog twee. Natuurlijk hoeft het niet altijd gezellig te zijn, maar ik wil toch graag de sfeer van hobbyblog behouden. Het moet geen hier klaagmuur worden.

Kortom, ik moet nog eens goed overdenken hoe ik verder ga met dit blog. Mijn plezier om het te maken moet in ieder geval voorop staan.

Wim leeft

Nu dit blog opnieuw opgestart is en alles ineens anders moet (van mezelf), hoort daar ook een nieuwe naam bij, vind ik. Dat zou dan wel de derde worden in zes jaar tijd. Hm. Voor Casa Splendini heette het Guinness, Books & Records. Leuk, maar het gaf veel verwarring.

Een nieuwe naam verzinnen die ook nog eens de lading dekt valt niet mee. Ik denk aan: Anders nog iets?, Daily Error, On the Outside Looking In, Wim’s Zeurblog, Party Pooper en Een heer moet alles alleen doen (de Bommeltitels zijn sowieso allemaal goed). Erg geschikt vind ik Paarlen voor de Zwijnen, maar dat schept verplichtingen. Ik kan nu eenmaal niet elke dag een Gouden Ei leggen. Bepaald niet origineel zou zijn Wim schrijft, of Wim leest. Dan liever Wim lééft, maar dat doet me toch te veel denken aan die kreten langs de snelweg. Grootste kanshebber is nu Spek & Bonen, omdat ik daar eigenlijk al járen voor schrijf.

Kort & Vaak

Gisteren dan toch weer een blogpost geplaatst. Na bijna 11 maanden demotivatie kruipt het bloed opnieuw waar het niet gaan kan. Een cartoon over een voor mij herkenbare biebirritatie was uiteindelijk de inspiratietrigger.

Het lijkt me leuk om de zaak weer op te pikken, maar dan anders. Vaker en korter bloggen bijvoorbeeld. Impressies, invallen, wat me op een bepaalde dag bezighoudt en wat ik tegenkom. De afgelopen maanden heb ik nog wel de kolom “laatstgelezen” (hiernaast) bijgehouden. Dat zal ik blijven doen, maar dan als blogpost, een ultrakorte boekbespreking.

De komende tijd gaat dit blog dus op de schop, op de helling en in de steigers. Experiment, misschien een andere indeling, een andere naam zelfs. Ik heb niet de illusie dat dit anderen geweldig zal interesseren allemaal, mijn bedoeling is dat ik het zelf (weer) leuk vind om te doen.

It moat allegear hielendal oars.

Bloggen in het algemeen

Dit komt mij erg bekend voor.

Trug

Vanaf morgen wil ik graag weer eens wat stukjes plaatsen. Wegens chronisch tijdgebrek en een ontplofte comfortzone zullen dat voornamelijk korte stukjes zijn, tot ik weer volledig op orde ben wat betreft de verhuizing.

Op de waakvlam

Dit blog gaat even op de waakvlam.

Wij zitten midden in een verhuisperiode en dat betekent veel gedoe en weinig tijd voor lezen, bloggen of andere ijdelheden.

Als ik weer tijd heb, als alle klussen geklaard zijn, als er stroom is, als de schilder vertrokken is, als de gordijnen hangen, als er geen dozen meer uit te pakken zijn, als alles een plek gekregen heeft, als er weer internetverbinding is, als de postbode ons weer heeft teruggevonden, en ook de krantenbezorger, als de boeken weer in de kasten staan, als ik mij weer thuisvoel, als de verhuisstress gezakt is en de woning ingedronken, ja dan, dán gaat Casa Splendini weer open. Ik verheug me er nu al op.

Casa Splendini

Bye bye G, B & R!

Vanaf morgen heeft dit blog een nieuwe naam: Casa Splendini.

Problemen met Blogger en Google

Sinds enige tijd ondervind ik problemen bij het beheren van mijn Bloggeraccount. Kleine ongemakken, bijvoorbeeld bij het uploaden van foto's of het al dan niet genoemd worden van mijn nieuwe blogs in de rankinglists. Vervelend, maar okay, Blogger is natuurlijk gratis en er is dat Nederlandse spreekwoord over het gegeven paard...

Nu heb ik laatst gemerkt dat er ook veranderingen hebben plaatsgevonden bij de Google zoekmachine. Naar het schijnt is er een paar weken geleden een update geweest die bepalend was voor het algoritme, de wijze waarop een zoekresultaat tot stand komt.

Waarschijnlijk heeft dit op de een of andere manier nadelig uitgepakt voor mijn blog. Afzonderlijke stukjes en artikelen daarvan zijn nauwelijks nog te googelen. Bepaalde trefwoorden en afbeeldingen zijn zelfs helemaal verdwenen. Potentiële lezers kunnen je op deze manier nooit vinden.

Ik moet zeggen dat mijn plezier in het bloggen hierdoor een flinke deuk heeft opgelopen. Het schrijven is ontzettend leuk, maar vervolgens ook gelezen worden is natuurlijk nog leuker. Bij de Google productforums is niets over dit probleem te vinden, toch kan ik mij niet voorstellen dat ik hiermee de enige ben. Zijn er misschien medebloggers met soortgelijke ervaringen, tips, oplossingen wellicht?