Poucette

Fijn winters schilderijtje van Poucette, uit waarschijnlijk de jaren 50 van de vorige eeuw. Er ligt allang geen sneeuw meer hier in K., maar op deze afbeelding is er volop. Heerlijk droomachtig. Centraal staat een sierlijk paardje. Het doet mij altijd aan Scandinavië denken, Zweden, terwijl de huizen daar toch heel anders zijn. 

De Belgische kunstenaar Poucette Fauconier (1924-2004) is in Nederland helaas wat minder bekend is. Zij heeft jaren in Parijs gewoond. Een korte biografie HIER.

Me Too 1929

bron afb: vitrine in DAF museum

In januari 1929 lag er ook sneeuw, in ieder geval in Eindhoven. De NV Houtindustrie Picus stuurt op de 16e een boze brief aan hun buren van "Smederij Van Dooren" (later DAF).

Hun personeel namelijk gooit met sneeuwballen en wrijft op "zeer ruwe en hardhandige wijze" de vrouwelijke werknemers van Picus in. Extra hinderlijk daarbij zijn hun "bepaald niet brandschone handen". En dat niet alleen bij de "meisjes" uit de fabriek, maar zelfs de "dames" van kantoor worden niet ontzien. Er wordt met politie gedreigd.

Klik op de foto voor betere weergave.

Toch nog sneeuw!

 

Cover Horse & Hound

Het Engelse magazine Horse & Hound had vorige week een prachtige cover, geheel in decembersfeer. En zie ik daar Luca en Apollo onderaan de afbeelding?

 

Meer maar minder

Zaterdag bezochten we een behoorlijk groot tuincentrum om er een kerstboom te scoren. Er was een lange looproute (koopfuik) uitgestippeld, zodat je vooral niets zou overslaan van de uitgestalde kerstmeuk. Maar, eerlijk is eerlijk, ik heb me kostelijk geamuseerd. Het ging wel ver, vond ik, voor een tuincentrum. Er was ook keramiek, bankstellen en meer dan manshoge dikke kerstlieden die met een hol geluid een stompzinnig lied ten gehore brachten. Wie zet dat in zijn huiskamer? Ook veel sneeuwgerelateerde artikelen en plaatjes. Nostalgie natuurlijk, want dat gaan we nooit meer meemaken.

Maar het meest opvallende realiseerde ik mij pas achteraf toen ik allang weer thuis was. De totale afwezigheid van ‘traditionele’ kerstfiguren! Er was geen kerststal te bekennen, niemand van de heilige familie, zelfs geen engel! Niets van dat alles te ontdekken tussen al die duizenden zogenaamde ‘kerstartikelen’.

(...)

bron afb: herfst/winter 2025/2026 catalogus Sugardog.nl

Schaatser op de Boulevard

fotograaf: (mij) onbekend

Een foto om bij af te koelen.

Katwijk, 1967

Fietsen in de mist

Vandaag leek het wel voorjaar, maar de vorige week was er een van mist en nevel. Persoonlijk houd ik daar wel van, het kan mij niet mysterieus genoeg zijn.

Op het fietspad in de duinen kon je niet al te ver vooruitzien. Dichterbij Wassenaar was er alweer volop zonlicht. Toch wel jammer, in dit geval.

 

Maar op de terugweg fietste ik zo weer de dikke mist in. Of die speciaal voor mij was blijven hangen.

Cowboy Solitaire

A poor lonesome cowboy

(and a long way from home.)

Heel veel wind, hagel en regen, vandaag op het strand. En werkelijk niemand te bekennen.
 

In de verte gaat een regenbui voorbij.

Winterstrand

Vandaag een ijskoud strand, met rijp bedekt.

Decemberstrand

Guur weer. Wind. Tussen twee winterse buien door het strand op.

Totaal verlaten, niemand te bekennen. De zon breekt door.

Veel hollende strandlopertjes, veruit de leukste vogeltjes op het strand.

Mooi oud worden

Het heeft gedooid, de sneeuw is weg en ook de Wachter is verdwenen. In onze voortuin staat nu alleen nog een platte klont sneeuw recht overeind. Het lijkt op een zerk.

De Wachter gisteren, net voor zijn hoofd eraf rolde. Sneeuwkunst is vluchtig. Schoonheid en verval, ineens moest ik weer denken aan deze beelden in Venetië, jaren geleden. 

Even rollen

Gisteren werd er nog geschaatst, maar vandaag dooit het. De meeste sneeuw is nu verdwenen. Apollo heeft zijn heuvel terugveroverd en kan weer lekker rollen waar hij wil.

Op het ijs

Op dit moment dooit het al weer (een beetje), maar vanmorgen bij de Jachthaven werd er nog volop geschaatst.

(En het is ook nog Valentijnsdag.)

Wachter

Er was sneeuw genoeg deze week, maar helaas te poederachtig om er wat moois van te maken. Gisteren is het toch nog gelukt: een sneeuwsculptuur gebaseerd op de beelden van Paaseiland.

Josine heeft hem gemaakt, en ik verzorgde de HS (hand & spandiensten, voornamelijk heel veel sneeuw aandragen). Hij is best hoog (ruim 1.60 meter) en goed te zien vanaf de straat. Vanachter het raam is hij 's avonds een beetje creepy.

Hopelijk staat hij net zo lang als z'n broers op Paaseiland.

Meer geboetseerde sneeuw HIER.

Energie

Bevroren Binnenwatering.

Sinds zondag vakantiegevoel. Zon + kou + sneeuw is voor mij de beste combinatie. Veel energie en alles lijkt anders. De tuin is een (wit) plaatje, in de straat sleeën kinderen en op het gras geeft iemand zelfs snowboardles. Er is nog nauwelijks vliegverkeer en vooral 's avonds is het heerlijk rustig! Van mij mag de avondklok nog het jaar uit verlengd worden (maar dat mag je natuurlijk niet hardop zeggen). Ik wilde erg graag met Josine een groot sneeuwfiguur maken, maar helaas was de sneeuw daarvoor telkens te poederachtig. Vandaag is het toch gelukt, morgen zal ik een foto maken voor dit blog.

Pekelweek

Week met variatie. Donderdag kan ik nog van een soort pre-voorjaar proeven, in de tuin en op het strand.

Strandpaviljoens worden weer opgebouwd, nadat het strand is geëgaliseerd.

Apollo kijkt link.

Maar intussen worden we flink opgejuind over zwaar winterweer dat in aantocht zou zijn, met veel wind en sneeuw en extreme koude. Toch maar de buitenkraantjes extra ingepakt.

En de Japanse Esdoorn, en de vijg.

En inderdaad op zondag...

Eindelijk weer eens fijn wandelen in de sneeuw op een vroege zondagmorgen.